چرا مهندسی کامپیوتر و چرا نه؟!

توی این پست قصد دارم نظرات شخصیم و تجربیات چهارسالم رو در مورد رشته مهندسی کامپیوتر، خوبی‌ها و بدی‌هاش و در کل این که برای چه کسانی میتونه خوب باشه و برای چه کسانی بد رو بگم. همینطور چه روش‌هایی برای طی کردن دوره لیسانس این رشته وجود داره و هر کدوم چه اهدافی رو برای خودشون دنبال میکنن و برای رسیدن به اون اهداف باید از چه مسیری گذشت.

این مطلب به درد چه کسانی میخوره؟!

  • تازه در حین انتخاب رشته هستین و دارین در مورد رشته‌های مهندسی تحقیق میکنین و یکی از گزینه‌هاتون مهندسی کامپیوتر هستش.
  • این رشته رو انتخاب کردین و ترم‌های اول دوم هستین و سردرگمین و نمیدونین قراره چی بشه.
  • وسطای این رشته هستین و هنوز هدف و راه خودتون رو پیدا نکردین.

اگر جز سه دسته بالا هستین، این مطلب ممکنه اطلاعات خوبی رو بهتون بده. اگرم نیستین بازم مطلب رو بخونین و نکات جدیدی رو بهش اضافه کنین تا شامل طیف وسیع‌تری از تجربیات بشه…

قبلش هم این نکته رو بگم که این مطلب صرفن نظرات و تجربیات شخصیم هستش و نه یک دستورالعمل ثابت برای همه افراد و البته کمی طولانی 🙂

من قبل دانشگاه به دلایل زیادی درس خوندن اولویت اولم نبود و همیشه درگیر مسابقات و تمرینات ژیمناستیک و کارهای حاشیه‌ای دیگه بودم اما تصمیم داشتم با ورود به دانشگاه و خوندن رشته مورد علاقه‌ام (مهندسی کامپیوتر) همه چیز رو عوض کنم و بچسبم به درس و با قدرت ادامش بدم.

همین کار رو هم کردم و ترم‌‌های اول و دوم معدلم بالای ۱۹ بودش اما نهایتن به این نتیجه رسیدم که این مسیری نیست که من همیشه دنبالش بودم. از صبح برم دانشگاه بعد بشینم تمرین‌هارو انجام بدم و خودم رو برای امتحانا آماده کنم و روزی حداقل یکی دوساعت وقت بزارم روشون. من دنبال خلق ایده‌هام بودم، یک چیزی تولید کنم، بتونم یک ابزاری بسازم برای رفع نیاز مردم، اما این مسیر هیچ شباهتی بهش نداشت.

قبل از ورود به دانشگاه بیشتر کارهای گرافیکی انجام می‌دادم و همینطور المپیاد کامپیوتر هم تا مرحله کشوری شرکت کرده بودم اما هیچی از برنامه‌نویسی و دنیای توسعه و مهندسی نرم‌افزار نمیدونستم. توی اون تایم هیچکس تعریف مشخصی از مسیر برنامه‌نویس شدن یا هر تخصص دیگه‌ای تو حوزه‌های مختلف دنیای آی‌تی نمی‌داد و همه چیز توی یک‌سری مسائل تئوری خلاصه شده بودن و کد زدن‌های الگوریتمیک و پروژه‌های دانشجویی سطحی با یک زبانی مثل سی‌پلاس‌پلاس که حتا همون رو هم درست آموزش نمی‌دادند.

دانشگاه بدی هم نبودم، بین دانشگاه‌های غیرانتفاعی توی ایران رتبه اول رو داره و هر سال پنج شش تا رتبه تک‌رقمی تو ارشد، اما محیط‌های آکادمیک دانشگاهی ما خاصیتشون اینه که جوری شما رو هدایت میکنن که از شما یک استاد دیگه بسازن تا توی یک دانشگاه دیگه درس بدین! روال همینه. یعنی اگر بخواین توی این سیستم به شما فرد موفق بگن باید مباحث عمومن قدیمی علوم کامپیوتر رو به شکل کاملن تئوری مسلط بشین و نمره بیست بگیرین. در بهترین حالت این از شما یک فرد مسلط به دانسته‌های از رده خارجی میکنه که با قطعیت بیش از ۹۰ درصدشون توی دنیای واقعی کاربردی ندارن و یا ۳۰ سال پیش داشتند. اما به شما تبریک میگم، شما حل تمرین ترم بعد شدید!

از نظر من این یک سیر باطل هستش که اگر به خودتون نیاین و هدف مشخصی برای مسیرتون معین نکنید در نهایت مشابه خیلی از دوستانی میشین که در حال فارغ‌التحصیلی هستن، اما خب یک خط کد واسه پروژه پایان‌نامه‌شون نمیتونن بزنن و هیچی از دنیای مهندسی کامپیوتر نمیدونن و گیر کردن.

اما حالا نکته مهم اینجاست که اگر شما هدف استاد دانشگاه شدن دارین، هدف مهاجرت تحصیلی و بورسیه شدن و یا تحصیل در مقطع ارشد توی یک دانشگاه خوب دارین، دقیقن باید همین روال گفته شده بالا رو طی کنید. اگر قصد اپلای کردن و مهاجرت تحصیلی دارین احتمالن ادامه مطالب زیاد بدردتون نخوره اما بازم بد نیست نگاهی بهشون بندازین، حداقل برای دورانی که تحصیلتون تموم شد و برنامه‌های بعدش.

برای مسیر استاد دانشگاه و هیئت علمی شدن باید حواستون باشه که در حال حاضر دانشگاه‌ها دیگه برای پذیرشِ چیزی به عنوان عضو هیئت علمی ظرفیت ندارن و فقط اساتید حق‌التدریس با حقوق ساعتی میگیرن که در عمل باید تقریبن تمام طول هفته از هشت صبح تا هشت شب در انواع و اقسام دانشگاه‌های دولتی(با شرایط و رزومه خاص!)، غیرانتفاعی و آزاد کلاس بردارین و با همه نوع قشر دانشجو سر و کله بزنین و همین مباحث منسوخ شده رو دوباره تدریس کنین تا در ماه چیزی حدود ۲ تا ۳ میلیون تومان درآمد داشته باشین. (در بهترین حالت که رزومه درسی شمارو اون دانشگاه قبول کنه و اجازه تدریس بده و اون تعداد واحد هم در طول ترم به شما داده بشه و البته اونم در سن ۲۶ سالگی برای آقایون که سربازی هم رفتن که بازم بهترین حالتِ سنش رو گفتم).

یک مورد خیلی کوتاه بگم که من دوستانی دارم که با ۱۸ سال سن درحال حاضر توی شرکت‌های مختلفی به صورت ریموت و نیمه‌وقت مشغول به کار(برنامه‌نویسی) هستن و ماهانه ۴میلیون تومان میگیرن(بدون احتساب  پروژه‌های فریلنسری).

برای مورد قبلیم که گفتم نمونه عینی این مثال، اعضای هیئت علمی دانشگاه خود ما هستن که با مدرک فوق‌لیسانس سال ۶۴ هنوز توی این پست هستند اون هم بدون انجام هیچ پروژه تحقیقاتی و یا ارائه مقاله جدیدی از خودشون. تنها دلیلشم داشتن سهام از دانشگاه هستش و رابطه! از طرف دیگه‌ای ما شخصی رو داریم که رتبه ۴ کنکور ارشد شده و بورس مقطع دکترا از شریف که درخواست تدریس داده و تنها یکی دو کد درس ۳واحدی به عنوان حق‌التدریسی بهش داده بودن 🙂

دسته دیگه‌ای از دوستان تا ترم‌های دوم سوم اصلن اطلاعی از آینده رشتشون ندارن و نمیدونن که کلن قراره چی بشه و یا خیلی دیگه از بچه‌ها هستن که با دنیای عظیمی از تکنولوژی‌های مختلف روبه‌رو میشن و نمیدونن چیو انتخاب بکنن و وقت و انرژیشون رو روی چی سرمایه‌گذاری بکنن. پیشنهاد من به این دوستان مطالعه توی حوزه‌های موجود در دنیای آی‌تی هستش و اینکه سعی کنن خیلی زود علاقه خودشون رو پیدا بکنن و سریع برن توی مسیرش. با خودشون فکر کنن که میخوان برنامه‌نویس بشن، توی حوزه شبکه کار بکنند و یا زمینه طراحی گرافیکی و UI رو انتخاب کنن که خب من سعی کردم برای حوزه برنامه‌نویس شدن یک مسیر راهی رو تا حدی مشخص کنم که میتونین از اینجا(+) یک راهشو بخونین و البته برای آشنایی و شناخت نسبی به حوزه‌های مختلف برنامه‌نویسی هم اینجا(+) یک مطلبی نوشتم که خوندنشون میتونه کمک کنه. در ادامش هم نگاهی به این(+) پست بندازین تا با اصطلاحات رایج این حوزه بیشتر آشنا بشین تا از این مرحله به بعد بتونین راحت‌تر خودتون سرچ کنین و توی یک سری لغات گنده گم نشین.

از این حرف‌ها اینجوری برداشت نکنید که دانشگاه جای مزخرفی هستش و کلن درس خوندن توی این رشته فایده‌ای نداره! بلکه باید بهتون بگم برعکس… مقطع لیسانس دوره خیلی مناسبی هستش برای یادگیری یک‌سری مباحث بنیادین و اصولی مثل ساختمان داده‌ها، طراحی الگوریتم و هوش مصنوعی. این موضوعات مباحث پایه‌ای و همینطور ثابت در تمام دوران‌ها هستش. برای همین تا میتونید روی این موضوعات وقت بذارین و با دقت و انگیزه روشون عمیق بشید. چون در آینده حرف اصلی رو برنامه‌نویسی میزنه که بتونه از الگوریتم سردربیاره و تحلیلش بکنه.

دنیا دنیای هوش‌مصنوعی و یادگیری ماشین هستش و تمام برنامه‌ها و وب‌اپلیکیشن‌ها به این سمت دارن پیش میرن و در واقع این موضوعات از حوزه‌های ترند روز دنیا هستند و به شدت بازارکار جهانی خوبی داره.

بیشتر از این در مورد انصراف دادن و اینکه چرا دانشگاه رو رها نمی‌کنم(حداقل دوره لیسانس) نمینویسم، چون صدرا اینجا(+) خیلی کامل و جامع دلایل خوبی رو آورده و همینطور جادی اینجا(+) در مورد اینکه اگر به دانشگاه برمی‌گشت نکات جالبی رو گفته که پیشنهاد میکنم حتمن حتمن یک سری بهشون بزنید.

تا اینجا بیشتر در مورد کسانی حرف زدیم که در حال حاضر مشغول به تحصیل توی رشته مهندسی کامپیوتر هستن، از اینجا روی صحبتمون میره سمت کسانی که در حال انتخاب رشته هستند و از روی شنیده‌ها قصد دارن بیان کامپیوتر…

یک آمار خیلی معروفی که معمولن هر چندوقت یکبار توی شبکه‌های اجتماعی دست به دست میشه، آمار تعداد بیکاران فارغ‌التحصیل از رشته‌های مختلف هستش که خب همیشه با اقتدار، فارغ‌التحصیلان رشته مهندسی کامپیوتر صدرنشین هستن. اما چرا؟! شاید میشه گفت یکی از دلایلی که این پست رو نوشتم برای پاسخ به همین سوال هست.

یکی از بزرگترین دلایل این قضیه بی‌مهارتی و بی‌تخصص بودن فارغ‌التحصیلان این رشته هستش. یعنی با جرئت میتونم بگم که از هر ۱۰ نفر فارغ‌التحصیل این رشته چیزی حدود ۷نفر هیچ تخصصی از هیچکدوم از شاخه‌های مهندسی کامپیوتر ندارن و فقط دروس رو پشت همدیگه پاس کردن و رسیدن به تهش… این اعدادی که گفتم یک آمار تجربی بود که شاهد این قضیه هم تعداد پیام‌هایی هستش که در آخر هر ترم برای زدن پروژه‌های درسی میگیرم و همینطور افرادی که دربه‌در برای زدن پروژه فارغ‌التحصیلیشون دنبال افراد مختلف هستند. (راستی قبل اینکه این تیپ پیام‌هارو بدین یک سری به اینجا (+) بزنین شاید پروژتونو پیدا کردین 🙂 )

بازار کار رشته مهندسی کامپیوتر به شدت به مهارت و تخصص شخص ارتباط داره و متاسفانه این مهارت هارو در هیچ درس دانشگاهی پیدا نمی‌کنید و به همین دلیل اگر کسی صرفن دروس این رشته رو پاس کرده باشه و امید به پیدا کردن کار مرتبط با رشتش داشته باشه، هیچوقت به نتیجه نمیرسه و بیکار میمونه و یا مشغول به یک کار بی‌ربط میشه و تمام اون ۴ سال از عمرش رو بیهوده هدر داده!

نکته جالبی که میخوام بگم اینه که شاید رشته مهندسی‌کامپیوتر و به‌ویژه برنامه‌نویسی بیشترین آمار جذب نیرو با حقوق‌ و مزایای بسیار مناسب رو داره که برای اثبات این حرف میتونین سری به اینجا(+) بزنین و آگهی‌های استخدام برنامه‌نویس در شرکت‌های مختلف رو ببینید. اما مشکلی که این شرکت‌ها دارن نبود نیروی متخصص و فنی هستش. بعضی از این آگهی‌ها برای مدت ۶ماه تا یکسال در این سایت هستند و هنوز شخص مناسب که مهارت‌های مرتبط با اون موقعیت شغلی داشته باشه رو پیدا نکردن.

اگر فکر میکنید که مهندسی کامپیوتر رشته ساده‌ای هستش و فقط برای گرفتن یک مدرک لیسانس میخواین درس بخونید پیشنهادم اینه اصلن این رشته رو انتخاب نکنید. چون به هیچ‌وجه ساده نیست و رشته‌های ساده‌تری برای اینکار وجود دارن.

توی ذهنتون اگر به شبکه، انیمیشن، گرافیک، امنیت و هک، برنامه‌نویسی وب و موبایل فکر میکنید و دنبال این موارد توی رشته کامپیوتر هستید باز هم در اشتباهید… چون هیچکدوم از موارد بالا رو توی دانشگاه به شما آموزش نخواهند داد.

همینطور اگر دنبال یادگیری کارهای روزمره مثل کار با آفیس، فوتوشاپ و این چیزا هستید دوره‌های ICDL بیشتر از رشته دانشگاهی کامپیوتر به‌دردتون میخوره و البته اگر حوصله یادگیری مفاهیم جدید و سخت رو ندارین هم سمت این حوزه نیاین…

تمام موارد بالا رو گفتم تا درک بهتری از فضای این رشته، آیندش و بازار کارش ارائه داده باشم و در نهایت تصمیم‌گیری و انتخاب مسیر با خود شماست.

این رو هم بدونید که برای رسیدن به موفقیت به اندازه تمام انسان‌های روی کره‌زمین راه وجود داره و هیچ دستورالعمل مشخص و تضمینی برای موفقیت وجود نداره.

در آخر هم تاکید می‌کنم که حتمن حتمن مطالبی که به این پست لینک شدند رو یک سری بزنین و مطالعه بکنیدشون. چون تقریبن خیلی از مطالب رو به خاطر اینکه قبلن توی اون لینک‌ها مفصل توضیح داده شدن رو اینجا بازگو نکردم و همه اونها مکمل این پست هستند.

اگر هم تجربیات مشابه و یا متضاد مطالب گفته شده رو دارید، خیلی خوشحال میشم تا نظرات شما رو هم بشنوم و چیزای بیشتری یادبگیرم…

با آرزوی موفقیت برای هممون 🙂

40 دیدگاه On چرا مهندسی کامپیوتر و چرا نه؟!

  • اول از همه خسته نباشی بخاطر نوشتن این پست طولانی و جامع. ممنون از اینکه تجربیاتت رو با همه به اشتراک میزاری
    این مطلب و توضیحات رو باید هرکسی که داره کامپیوتر میخونه یا میخواد کامپیوتر انتخاب کنه بخونه چون نتیجه ۴ سال درس خوندن و بودن توی این حوزه س و این پست میتونه ۴ سال جلو بندازشون

  • سلام اشکان جان.
    خیلی خوب بود. اول از همه این نوشتن ها خیلی خوبه. قلمتم خوب و وبلاگ طوره. خسته نباشی 😄
    من خودمه یادمه موقع انتخاب رشته همش سرچ میزدم درباره رشته ها و بازار کار و … و برام وبلاگ ها و این جور چیزا خیلی مهم بود. حتی مهمتر از نظرات معلم ها و مربی های مدرسه.
    من تا قبل کنکور فکر میکردم که دانشگاه یک جای عجیب و باحال و خفنه و قراره کلی اتفاق باحال توش بیفته. تا این که چند ترم گذشت و فهمیدم هیچ خبر خاصی ( حداقل اینجا ) نیست ! همه چیز به انتخاب ها و تصمیمات خودم بستگی داشت و این که چه طور دارم زمانمو میگذرونم و چه قدر برام مهمه که یک مسیر درست رو زودتر شروع کنم.
    تصمیم من هم تصمیمی تقریبا شبیه تصمیم تو بود. دانشگاه که الویت زندگیم قرار بود باشه به حاشیه کشیده شد و الان تمرکزم روی چیزای دیگه ای هستش.
    کاش این تجربه و این حسی که الان به همه چیز داشتم رو قبل از کنکور داشتم، در اون صورت هیجاناتم کاذب نمیشد، تصمیماتم منطقی تر میشد و استرس های بیخود هم نداشتم 🙂
    موفق و شاید و پرانرژی باشی =)

    • امیرحسین بقایی بیدختی

      شاد

    • مرسی از تعریفت :))
      راستش واقعن خودم حسرت میخورم که چرا اون تایمی که داشتم انتخاب رشته میکردم همچین مطلبی رو جایی ندیدم… اصن یکی از دلایلی هم که این پست رو نوشتم همین بود که کسایی که شبیه خودم هستن به مشکل من برنخورن

  • خیلی عالی و خوب
    دانشگاه رفتن و لیسانس داشتن واقعا جز ضروریات شده. خیلیا رو دیدم که میگفتن دانشگاه خوب نیست ولی سالها بعد نظرشون تغییر کرده

  • سلام،یکی از بهترین نکته های متنت همون تئوری محور بار اومدن دانشجو توی دانشگاه بود که اگر بخواد به همون روال پیش بره صرفا یک مدرک بدون بازدهی می گیره و اینکه لیسانس گرفتن هم تقریبا خیلی لازم و نسبتا کافیه خخخ

    • عاره دیگه…
      واقعن اگر حین تحصیل به صورت پروژه محور یا هرجور دیگه‌ای با تخصص مورد علاقه آشنایی پیدا نکنه, عملن اون مدرک داشتن یا نداشتنش هیچ تفاوتی نداره…

  • سلام جناب رحمانی
    عالی بود پستتون ! بعد ترم یک دانشگاه به همین نتایج رسیدم ولی نمیشد ترک تحصیل کنم و کمتر از دو هفته دیگه کنکور کارشناسی دارم (فنی بودم) بدجور تو فکر ترک تحصیلم اما خب خیلیا میگن لیسانس رو بگیر ولی همین لیسانس دو ساله 🙂
    چقدر خوب نوشتین دقیقا حرفای توی ذهنم بوده، نهایتا استاد دانشگاه شدن با حقوق ناچیز…

    ممنون از نوشتن همچین پست کامل و جامعی

  • عالی بود
    یه دبیرستانی مثه من وقتی تو اینترنتدرباره مهندسی کامپیوتر سرچ می کنه دنبال خوندن یه سری چیزای تئوری الکی پلکی که معلوم نیست کی نوشتشون و برای کجا بوده، نیست
    دنبال خوندن همین تجربه های واقعیه که خیلی کمکم کرد.
    بازم ممنون

  • سلام خسته نباشید اقای رحمانی.
    مطالبتون خیلی به من کمک کرد.
    اما من هنوز سوالاتی در ذهنم دارم.
    چطور میتونم ازتون بپرسم؟
    من تازه میخوام رشته مهندسی کامپیوتر رو انتخاب کنم و اگه به سوالام پاسخ بدین لطف بزرگی در حقم کردین.
    باتشکر .
    سایتون مستدام اقای رحمانی.

  • سلام خیلی ممنون بابت مطالب ارزشمند سایتتون.چند سوال کوچیک ازتون داشتم ممنون میشم اگر راهنمایی کنید.
    خواستم ازتون بپرسم گرایش های آی تی و نرم افزار خیلی فرق دارن؟ گرایشمون رو در رشته کامپیوتر توی مقطع لیسانس انتخاب میکنیم یا بالاتر؟ شما ای تی رو پیشنهاد میکنید یا نرم افزار؟و سوال آخر اینکه برای استخدام،رشته آی تی و نرم افزار جدا حساب میشن یا اینکه مهم مدرک مهندسی کامپیوتر هستش؟

    • سلام، خواهش میکنم.
      همونطور که داخل مطلب هم اشاره کردم مدرک دانشگاهی هیچ تاثیری در روند استخدامی شما نداره و صرفن تخصص شما مورد ارزیابی قرار میگیره.
      رشته آیتی داخلش تعدادی دروس مدیریتی و کنترل پروژه هستش اما نرم‌افزار تمرکز بیشتر روی برنامه نویسی هستش و مباحث هوش مصنوعی و کامپایلر و تحلیل و طراحی سیستم‌ها هستش و درنهایت توی مقطع لیسانس به صورت کلی هیچ تفاوت آنچنانی باهم ندارن.

      البته هم شنیدم که رشته آیتی حذف شده و نمیتونین انتخابش کنین.

  • سلام من الان مطالبتونو خوندم و واقعا دو دل شدم
    راستش ادام تو فیلما یه چیزایی میبینه از اونایی که خیلی تسلط دارن رو کامپیوتر و واقعا دلش ضعف میره (مثلا فیلم اسنودن)
    حالا جدا از مهارت ذاتی خب به هرحال از یه جایی اموزش هم دیده دگ اما الان میبینم که اون اموزش هارو تو دانشگاه به ادم نمیدن پس واقعا به چه دردی میخوره؟ فقط دانشگاه های ایران اینطوریه یا جاهای دگ هم همین وضعیته؟ اخه من قصد مهاجرت دارم و میخواستم همین جا دانشکاه کامپیوتر بخونم بعدم که رفتم خارج از کشور بازم رشته کامپیوتر رو ادامه بدم اما میترسم اونطوری که من فکر میکنم اونجا باازار کار داره نداشته باشه
    خودمم علاقه زیادی به کامپیوتر دارم و کلااز بچگی ناخوداگاه بلدم مثلا با کامپیوتر یا گوشی چطوری کار کنم کارایی که همه بلد نیستن ینی سوای استفاده معمولی طوری که حتی اگه اولین بارمم باشه یه مدل گوشی یا اپ رو میبینم ناخوداگاه میدونم چطوری ازش استفاده کنم
    حالا با همه اینا من کامپیوتر بخونم دانشگاه؟ ۳ هفته دگ هم کنکور دارم و کاملاااا بلاتکلیف
    دوس ندارم یه رشته ای بخونم که مدرکشو قاب کنم بزنم دیوار بشینم تو خونه

    • سلام مرسی از نظرت
      ببین حقیقتش دنیای کامپیوتر با چیزی که توی فیلما نشون میده خیلی متفاوته و برای موفقیت توی این مسیر واقعن صبر خیلی زیاد و پشتکار شبانه‌روزی لازمه…
      برنامه‌نویسی چیزی نیستش که مثله فیلما تق تق بزنی رو کیبوردو یهویی یکجا هک بشه!
      شاید برای نوشتن هر۵ خط کد لازم باشه ۳ روز وقت بزاری و مدام روش فکر کنی…

      اما دانشگاه.. همونطور که داخل مطلب هم گفتم داخل دانشگاه چه ایران و چه هرجای دیگه دنیا صرفن مطالب آکادمیک و پایه و بیشتر با مفاهیم کار میشه تا پروژه عملیاتی زدن.
      این داستان هم برای هر رشته مهارتی وجود داره، شما اگر بری تربیت بدنی بخونی نباید توقع داشته باشی قهرمان کشور ژیمناستیک بشی :)) یا بری موسیقی بخونی بعد بری توی ارکستر سمفونیک ملی ساز بزنی :))
      همین اتفاق اینجاهم میفته با خوندن مهندسی نرم افزار توی دانشگاه نباید توقع داشته باشی مارک زاکربرگ بعدی بشی و فیسبوک جدید رو بسازی. همه چی به خودت وابستس و به تلاشی که خودت برای کسب مهارت توی حوزه علاقه‌مندی خودت میکنی.

  • سلام مطالبتون خوب بود
    ولی خب همه شاهد این هستیم که با تغییر نظام درسی کتاب ها با مطالب بیشتر و فشرده تر ارائه شده.
    در همه رشته های تحصیلی مقطع متوسطه تمرکز بیشتر روی بازار کار هستش.
    همچنین دولت تصمیم گرفته رونق تولید رو جایگذاری کنه.
    بنظرتون امکان داره امسال که اولین سال ورود دانشجویان نظام جدید به دانشگاه هست پافشاری بیشتری انجام بشه؟

    • سلام ممنون از نظرتون.
      من تقریبن با اطمینان بهتون میگم توی هیچ رشته‌ای در مقطع متوسطه شما برای هیچ حوزه‌ای در بازار کار آماده نمیشین. هیچ حوزه‌ای…
      برای اثبات حرفم میتونین چند روزی از نزدیک بازارکار واقعی مرتبط با رشتتون رو از نزدیک ببینین و مسائلی که روزانه درگیرش هستن.

  • سلام وقتتون بخیر.من امسال کنکور دادم و تو انتخاب رشته فقط مهندسی کامپیوتر رو انتخاب کردم.خواستم ازتون بپرسم واسه یادگیری بهتره از کدوم زبان شروع کنم؟زبانی هست که بشه اول یادش گرفت و هم بدرد وب بخوره و هم اندروید؟و سوال آخر اینکه سایت خوبی واسه یادگیری پایه ای یک زبان برنامه نویسی سراغ دارید؟
    ممنون میشم وقت بزارید و راهنمایی کنید.

    • سلام
      مهم‌ترین منبع برای یادگیری برنامه‌نویسی اینترنت و گوگل هستش 🙂
      شما کافیه یک سرچ ساده توی گوگل و یا یوتوب بزنین با بینهایت منبع آموزشی به فارسی و انگلیسی رو به رو میشین.

      در مورد زبان برنامه‌نویسی هم یک مطلب نوشتم اون رو بخونین اگر سوالی داشتین بپرسین.
      http://ashkanam.ir/blog/programming_terms
      داخلش به چنتا مطلب دیگه هم لینک دادم. اون هارروهم مطالعه کنید

      • ممنون از اینکه راهنمایی کردید.راستش سوالی بدجور ذهنم رو درگیر کرده.برای بعضی از زبان ها آموزش های مختلف تو محیط های مختلف وجود داره.مثلا جاوا در اکلیپس،ویژوال استودیو،intellij و… خب اینا فرقشون چیه؟کدوم بهتره؟واسه بقیه زبان ها هم همینطوره تقریبا برای همین نمیدونم کدوم آموزش رو ببینم.مهمه که برنامه نویسی رو با کدوم محیط شروع کنیم؟

        • ببین انتخاب ابزار کلن یک کار سلیقه‌ای هستش و با هر کدم راحت‌تری کار کن.
          من بهت استفاده از vs code رو پیشنهاد میکنم چون در آینده رو هر زبانی که سوییچ کنی میتونی باهاش کد بزنی و به شدت ابزار به روز و حرفه‌ای هستش…

          • ممنون از راهنمایی. بعد از اینکه اندروید یاد گرفتم میتونم بک اند رو هم به صورت حرفه ای یاد بگیرم؟در کنار اندروید به شدت به بک اند هم علاقه دارم و دوست دارم اونوهم یاد بگیرم.

          • توی برنامه‌نویسی فقط استارت کار یکم سخت هستش بعد از اون سوییچ کردن رو زبون های ختلف یا فریمورک های مختلف کار کمتر از یک ماه هستش.
            چون اصول اولیه تمام زبان های برنامه نویسی و فریمورک‌های مختلف همه به یک شکل هستش.

          • ممنون از اینکه وقت گذاشتید و راهنمایی کردید امیدوارم در ادامه مسیر موفق باشید.

  • سلام‌من امسال دانشگاه رشته کامپیوتر قبول شدم😍
    میخواستم‌بدونم چیکار باید بکنم که فعلا تو دانشگاه وضعیتم‌بهتر باشه و اطلعاتم‌ یشتر از اون چیزی که تو دانشگاه درس میدن باشه هم‌از نظر تئوری هم عملی و بعدا هم بتونم تو‌بازار کار موفق باشم؟

    • سلام تبریک میگم 🙂
      – حتمن یک حوزه توی رشته کامپیوتر رو تخصصی و جدای از فضای دانشگاه دنبال کن، مثل شبکه، امنیت، برنامه‌نویسی، گرافیک و …
      – به هیچ عنوان واسه نمره درس نخون…
      – درس های پایه مثل ساختمان داده، طراحی الگوریتم، برنامه سازی پیشرفته رو با سخت‌گیر ترین استادا بردار.
      – تا جایی که میتونی برا هر درسی که امکان داره پروژه عملی بزن و به مطلب داخل کتاب اکتفا نکن.
      – سعی کن زبانت رو تقویت بکنی.
      فلن همینا 🙂
      موفق باشی…

  • ممنونم بابت راهنمایی هاتون
    همیشه دنبال یه همچین سایتی میگشتم‌خوشبختانه پیداش کردم
    میشه یه توضیحی‌هم راجب حوزه های کامپیوتر بدین؟ یا یه سایتی معرفی کنین که عین خودتون واضح‌توضیح داده باشه هرکدومو؟

  • سلام اقای رحمانی مطالب تون خوب و به حد خودش عالی و بی نقص من شخصی ام که از بچگی به چیزی جز مهندسی کامپیوتر فکر هم نکردم و دوست ندارم که شکست بخورم ادم ترسویی هستم و کمتر اهل ریسک خلاقیتمم بد نیست البته اطرفیان و جواب های تست هوش و شخصیتی اینو نشون میده که میتونم تو این رشته موفق باشم ولی یه سوال کلی این رشته چه نوع ادم و اندیشه ای رو نیاز داره که حداقل بتونم اون حس و حالت رو درخودم پرورش بدم چون هیچ علاقه و تمایلی به رشته ای غیر از کامپیوتر ندارم و توی انتخاب رشته هم فقط کامپیوتر رو زدم ممنون میشم یه اگه یه ذره بحث جدل در این موضوع داشته باشیم…

    • سلام خوشحالم که تونسته کمک کرده 🙂
      حقیقتش برای موفقیت توی برنامه‌نویسی شما نیاز به هیچ پیش‌زمینه‌ای نیستین جز علاقه خیلی زیاد و البته پشتکار و استمرار.
      تنها چیزی که به نظرمن نیاز هستش تا بهترین نتیجه‌ رو بگیری یادگیری زبان انگلیسی هستش.
      تنها کاری که میتونی انجام بدی و مطمعن باشی بعدن به کمکت میاد قوی کردن زبان انگلیسیت هستش.

  • نکته دیگه اینکه من توی دوران دبیرستان جز برترین های مدرسه توی رشته ریاضی بودم و مدرسه که درس خوندمم جز مدارس خوب به حساب میومد ولی برنامه ای که دارم اینه که اصلا و ابدا خودم رو درگیر داشنگاه وصرف درس خوندنش نکنم و برم هر چیزی میتونم درباره کامپیوتر و برنامه نویسی و گوشی و … یاد بگیرم و خودمم به روز نگه دارم تو این زمینه هم یه صحبتی دارم برای کسی که بچه درس خون بوده و الان میخواد یه کم از دایره امن خودش یعنی صرفا درس تو دانشگاه فاصله بگیره و بیاد دل به کار و اموزش عملی بده این دوره چجور دوره ای میتونه باشه؟

    • ببین سوالت خیلی کلیه و جوابش حتا شاید خودش یک پست دیگه بشه 🙂
      اما کوتاه اگر بخوام بگم هیچ درد و خونریزی‌ای نداره و خیلیم دوران فوق‌العاده‌ای هستش :)) مطمعن باش خیلی راحت عادت میکنی و لذت بیشتری از زندگیت میبری.

  • سلام ممنونم از این پست مفیدتون . یه سوال دارم که امیدوارم شما بتونید منو راهنمایی کنید .
    من امسال وارد دانشگاه میشم و رشته ای غیر مرتبط با حوزه کامپیوتر قبول شدم ولی علاقه اصلیم برنامه نویسی و این زمینه هست حالا سوالم از شما که چند سال تجربه دارین اینکه میشه برنامه نویسی رو به عنوان شغل دو م انجام داد ؟ مثلا نصف روز به صورت پاره وقت؟ و اینکه اهمیت مدرک دانشگاهی برای رزومه و استخدام چقدره؟

    • سلام خوشحالم که به دردتون خورده 🙂
      همون طور که داخل مطلب هم اشاره کردم تقریبن میشه گفت غیراز ارگان های دولتی هیچ شرکت خصوصی و استارتاپی موقع استخدام از شما مدرک تحصیلی نمیخوان و براشون مهم نیست. تنها مصاحبه فنی براشون مهم هستش و اینکه میزان تخصص شما روی اون اون حوزه‌ها تا چه حدی هستش.

      و البته برنامه‌نویسی رو حتا میشه به صورت ریموت یا دورکاری انجام داد و نیازی حتمن به رفتن حضوری سرکار هم نداره 🙂

پاسخ بده:

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی منتشر نخواهد شد.

فوتر سایت

تمامی مطالب تحت مجوز کریتیو کامنز ۴ منتشر میشوند.